It has long been the misfortune of metaphysics to speak of “being” in terms so hopelessly discrete that one wonders whether its practitioners have ever encountered a continuous structure. The intellectual habit of carving the world into substances, essences, and identities betrays a conceptual provincialism: a failure to appreciate that the architecture of reality is […]
There is a recurring motif in the history of thought: the split between the “proper citizen” and the artist, between the stable bourgeois and the restless creator. Thomas Mann captured it with painful clarity in Tonio Kröger, where the protagonist discovers that the price of inner life is inner rupture. The “healthy” citizen lives in […]
Przejdźmy do meritum. Powtarzamy mantrę o monizmie relacyjnym, o niepoznawalnych noumenach i o fenomenologicznym podejściu do wszystkiego, ale… Czym jest sama relacja? Znów fenomenologiczne podejście skończy się tutaj tautologią, a jeśli – z grubsza – poznanie można również zdefiniować, jako wyszukiwanie elementów pierwotnych, najmniejszych, to granice przesuwają się w nieskończoność. Każda więc próba opisu, czy […]
Personalizm relacyjny: osoba jako dynamiczna stabilizacja treści Wprowadzenie Klasyczne odmiany personalizmu zakładają, że osoba jest bytem pełnym, wyposażonym w ontologiczną godność i substancjalną tożsamość od samego początku. W takim ujęciu człowiek rodzi się jako osoba, a jego późniejsze życie jedynie ujawnia lub rozwija tę pierwotną strukturę. Jednak jeśli przyjąć, że człowiek rodzi się jako element […]