Etyka relacyjna 1. Wprowadzenie Etyka relacyjna wyrasta z założenia, że człowiek nie jest samodzielną, odizolowaną jednostką, lecz węzłem w większym polu relacji. To nie podmiot tworzy relacje — to relacje konstytuują podmiot. W takim ujęciu moralność nie jest zbiorem nakazów, lecz emergentną właściwością struktury relacyjnej, która łączy jednostki, wspólnoty, instytucje i światy znaczeń. Etyka relacyjna […]
1. Wprowadzenie: depresja poza psychologią indywidualną W klasycznych ujęciach depresja jest interpretowana jako zaburzenie nastroju, deficyt neurochemiczny, albo efekt traumatycznych doświadczeń. Monizm relacyjny przesuwa akcent: depresja nie jest „chorobą jednostki”, lecz zaburzeniem relacji, a dokładniej – konsekwencją pęknięcia relacyjnego, czyli momentu, w którym jednostka traci zdolność uczestniczenia w relacjach w sposób płynny, dynamiczny i niezawłaszczający. […]
Adi Śaṅkara and Relational Monism 1. Śaṅkara’s Advaita: the classical non‑dual gesture Adi Śaṅkara (8th century CE) is the architect of Advaita Vedānta, the most influential non‑dual philosophy of India. His central claim is well known: Ātman is Brahman — the self is not separate from the absolute. Multiplicity is appearance; unity is reality. Traditionally, […]
Wiara jako warunek przetrwania versus przemijanie 1. Przemijanie: pierwsza prawda ludzkiego doświadczenia Każda kultura, każda metafizyka, każdy system etyczny zaczyna się od tego samego faktu: wszystko przemija. Nie jest to jedynie obserwacja biologiczna, lecz głęboka struktura świata. Przemijanie jest rytmem, w którym byt odsłania swoją naturę: nic nie trwa w formie, w jakiej się pojawia; […]