Dwa porządki: pojęciowy i wiary w kontekście monizmu relacyjnego W refleksji nad monizmem relacyjnym coraz wyraźniej odsłaniają się dwa porządki, które współistnieją, przenikają się, lecz nie są tożsame. Można je nazwać porządkiem pojęciowym oraz porządkiem wiary. Oba są sposobami orientacji w świecie, lecz każdy operuje inną logiką, inną dynamiką i innym typem prawomocności. Ich rozróżnienie […]

Monizm relacyjny a katolicyzm. O spokojnym współistnieniu dwóch porządków Monizm relacyjny nie jest antyreligijny. Nie jest antyinstytucjonalny. Nie jest antytradycyjny. Jest antyabsolutystyczny — a to zasadnicza różnica. W swojej najgłębszej warstwie monizm relacyjny opisuje rzeczywistość jako pole relacji, w którym podmiot, dobro, sens i wolność są efektami konfiguracji, a nie nakazami zewnętrznej normy. To jest […]

1. Wprowadzenie Monizm relacyjny nie jest zamkniętą doktryną ani finalną odpowiedzią na pytanie o naturę rzeczywistości. Jest kolejnym przybliżeniem — etapem w nieskończonym procesie samorozumienia, w którym świadomość próbuje uchwycić własne warunki istnienia. Każda teoria filozoficzna, niezależnie od epoki, stylu i języka, jest takim przybliżeniem: fragmentem większego ruchu, który nigdy się nie kończy. Świadomość nie […]

Etyka relacyjna 1. Wprowadzenie Etyka relacyjna wyrasta z założenia, że człowiek nie jest samodzielną, odizolowaną jednostką, lecz węzłem w większym polu relacji. To nie podmiot tworzy relacje — to relacje konstytuują podmiot. W takim ujęciu moralność nie jest zbiorem nakazów, lecz emergentną właściwością struktury relacyjnej, która łączy jednostki, wspólnoty, instytucje i światy znaczeń. Etyka relacyjna […]