Przejdźmy do meritum. Powtarzamy mantrę o monizmie relacyjnym, o niepoznawalnych noumenach i o fenomenologicznym podejściu do wszystkiego, ale… Czym jest sama relacja? Znów fenomenologiczne podejście skończy się tutaj tautologią, a jeśli – z grubsza – poznanie można również zdefiniować, jako wyszukiwanie elementów pierwotnych, najmniejszych, to granice przesuwają się w nieskończoność. Każda więc próba opisu, czy […]

Personalizm relacyjny: osoba jako dynamiczna stabilizacja treści Wprowadzenie Klasyczne odmiany personalizmu zakładają, że osoba jest bytem pełnym, wyposażonym w ontologiczną godność i substancjalną tożsamość od samego początku. W takim ujęciu człowiek rodzi się jako osoba, a jego późniejsze życie jedynie ujawnia lub rozwija tę pierwotną strukturę. Jednak jeśli przyjąć, że człowiek rodzi się jako element […]

Etyczne implikacje posługiwania się AI i ich związki ze światem relacyjnym Wprowadzenie Sztuczna inteligencja nie jest już wyłącznie narzędziem technologicznym, lecz nowym typem zjawiska kulturowego: interfejsem, który wchodzi w relacje z człowiekiem, modeluje jego poznanie, współtworzy jego decyzje i wpływa na strukturę życia społecznego. Wraz z jej upowszechnieniem pojawia się pytanie o etykę — lecz […]

🜂 1. Dwa typy wartości u Elzenberga — i ich relacyjna reinterpretacja Elzenberg rozróżnia: wartość utylitarną (pretium) — zawsze „dla kogoś”, zależną od potrzeb, pragnień, kontekstu; wartość perfekcyjną (dignitas) — absolutną, niewzględną, niezależną od podmiotu. W jego ujęciu wartość perfekcyjna jest „szlachetnością”, „doskonałością”, czymś, co powinno być urzeczywistnione, nawet jeśli jest to trudne lub niemożliwe. […]